laat[avond]taal (Poëziecentrum, 2008)
Minimale taferelen vol dagelijks jolijt, dat lijkt één van de rode draden in laat[avond]taal te zijn. Lijkt, want in deze bundel van David Troch weet je het nooit. De dichter toont een vreemde voorliefde voor woorden als ‘geen’ en ‘niet’. Alsof hij in een welles-nietesspelletje is verwikkeld met alles dat hem omringt en het bestaan ervan wenst te ontkennen; er is geen wereld luidt het dan ook in één van de gedichten uit de afsluitende cyclus … zij zo. Wereld of niet, laat[avond]taal is bevolkt door oude mensen, dorpscafés, zakdoeken, ontbijttafels, slaapkamers, kerkhoven, dure auto’s en een Hollywoodactrice die bij de dichter in bed belandt.
gedichten uit laat[avond]taal verschenen eerder in Poëziekrant, Deus Ex Machina en Verzin.
___________
ontkroond (Het Zinkend Schip, 2006)
summiere selectie prijsgedichten 2003-2005
Verschenen op 63 genummerde en gesigneerde exemplaren als tweede nummer in de te water! reeks
___________
liefde is een stinkdier, maar de geur went wel (Zuid & Noord, 2003)
opgelet. stinkdieren wonen niet langer alleen maar in het gebied tussen zuid-canada en mexico. sinds kort zwerven ze over de hele aardbodem rond. meer, ze hebben zelfs al het lef in boeken te kruipen! daarom, je bent best voorzichtig als je deze dichtbundel opent. alleen als je de stinkdieren die dit poëziedebuut bevolken met de juiste dosis genegenheid weet te benaderen, beloven ze niet aan te vallen. en aanvallen betekent dat ze je de rug toedraaien en ze zich op hun achterpoten zetten om een niet al te aangename geur naar je ogen te spuiten. een geur die je voor een moment kan verblinden. net zoals liefde dat wel eens schijnt te doen.
