Ambassadeur van de poëzie

verzoek

al ben ik maar kassei, lig ik wat ongelukkig
tussen twee tramsporen, ik maak deel uit
van deze stad. ik voel net zo goed de regen

die u de winkels in jaagt en de druppels die
in de zomer van uw ijsje vallen. haastige en
trage voetstappen draag ik en soms vraag ik

vergiffenis aan de dames die op me foeteren
als ze weer eens met hun hakken tussen mij
en mijn broertjes klem raken. als u aan mij

voorbijgaat, hoor ik u zo vaak vol lof praten
over prachtige pleinen, standbeelden waarbij
u op de foto staat en cafés waar het bruist

van leven. ik begrijp dat een monument best
op een postkaart prijkt, maar waarom kijkt u
als u straks passeert ook niet eens op mij neer?

(c) David Troch

Met bovenstaand gedicht maak ik kans Ambassadeur van de poëzie van de stad Gent te worden. Omdat het publiek bepaalt wie het wordt en als u mijn gedicht een waardige winnaar vindt, mag u mij steeds met veel sterren steunen via deze link: www.deambassadeurs.be/index.php?page=stadsgedicht-2

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Een reactie op Ambassadeur van de poëzie

  1. Sonja en Hugo zegt:

    David,

    Wij kijken steeds neer naar de kasseien want wij houden van hun schoonheid! Alleen doe ik steeds mijn stapschoenen aan in Gent en niet mijn naaldhakken.
    Een dikke duim!!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s