441. Zelfbouwpakket

U ontvangt mijn ultrakortverhalen liever in uw mailbox? Stuur ‘Tart mij’ naar info@davidtroch.be

{eventuele overeenkomsten tussen fictie(ve personages) en non-fictie(ve personen) zijn slechts de speling van een droevig lot en een heleboel toevalligheden die de auteur niet in de schrijvershand heeft}

‘Wat is dit?’
‘Een zelfbouwpakket, lieverd.’
‘Twee planken, een grote, haast vierkante en een kleine, smalle plank, dat noem jij een zelfbouwpakket?’
‘Het zijn niet zomaar de eerste de beste planken, het zijn planken van tropisch hardhout. Ze gaan levenslang mee. Ik heb ze gekocht in Knokke-Heist.’
‘Het kan mij niet schelen waar je ze gekocht hebt of hoe duur ze waren. Ik kan mij voorstellen dat je er een astronomisch hoog bedrag voor hebt betaald, zoals je voor alles wat je in Knokke-Heist koopt astronomisch hoge bedragen betaalt. Voor mijn part was je speciaal voor die twee planken hoogstpersoonlijk naar het Braziliaanse regenwoud gevlogen en had je er een boom van zestig meter hoog met een stam van twee en een halve meter diameter voor moeten omzagen met een figuurzaag en had je vervolgens met een nagelvijltje die twee planken uit die boom tevoorschijn gehaald en had dat alles je drie volle weken, pijn aan en blaren op je handen en bijna je leven gekost, dan nog ben ik niks met twee planken. Een zelfbouwpakket, zegt ze.’
‘Maar je wou toch een gitaar?’
‘Ik wou een gitaar, ja, inderdaad, dat stond hoog op mijn verlanglijstje, dat heb je heel goed onthouden, daar had je me voor mijn verjaardag echt plezier mee kunnen doen, maar toch niet met twee planken.’
Maar waarom blijf je toch zo denigrerend zeggen dat het gewoon maar twee planken zijn? Het zijn niet zomaar twee planken, het zijn planken van tropisch hardhout. En bovendien is het een zelfbouwpakket!’
‘Een zelfbouwpakket voor een gitaar.’
‘Ja.’
‘Maar dat bestaat toch helemaal niet.’
‘Hoezo, dat bestaat niet? Je hebt het net uitgepakt. Het ligt hier voor je op tafel. De verkoper in Knokke-Heist wist me te vertellen dat hij ook zelfbouwpakketten voor violen en contrabassen had. Die stonden zelfs in de aanbieding. Hij vroeg of ik daarin niet geïnteresseerd was. Maar jij wou een gitaar.’
‘Dus kocht je maar een zelfbouwpakket voor een gitaar.’
‘Inderdaad.’
‘Fantastisch, buitengewoon fantastisch. En als er nu nog eens een handleiding bij zou zitten, ik zou er misschien toch nog iets van kunnen maken.’
‘Kan je dat dan niet?’
‘Ik zou niet weten hoe.’
‘Ik was er echt van overtuigd dat het je wel zou lukken zonder.’
‘Zie ik er misschien uit alsof ik elke dag zelfbouwpakketten voor gitaar in elkaar zet?’
‘Nee, maar.’
‘Nee, maar wat?’
‘Voor die handleiding moest ik bijbetalen en het zelfbouwpakket op zich was echt al duur genoeg.’

{David Troch}

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in ultrakort. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s