443. Sowieso niet schatje

Wij gaan sowieso niet veel aan onze dag hebben zaterdag en vrijdag ga jij sowieso een stapje in de wereld zetten, maar vergeet alsjeblieft niet om mij ’s anderendaags te komen halen. Waag het niet.
En alsjeblieft niet om negen uur, dat gaat niet lukken, ik moet nog opruimen, dat heb ik nog niet gedaan en het moet gedaan zijn voordat mijn moeder thuis is en je weet nooit wanneer zij thuiskomt. Dat kan nu zaterdag zijn, maar net zo goed de zaterdag erna. Bij haar weet je dat nooit.
Nee, schatje, vroeger kunnen we elkaar echt niet terugzien, sowieso niet schatje, ik zeg je net, ik moet nog opruimen. Mijn leven hangt er zowat van af. Nee, je moet mij niet proberen te overtuigen om eerder af te komen, dat zal je toch niet lukken.
Kom mij nu maar gewoon zaterdag halen, zoals afgesproken. Laat ons afspreken om een uur of één. In de namiddag, ja, schatje. Maar dus niet feesten tot één uur, zie maar dat je me niet komt halen en nog steeds naar alcohol ruikt. Of nog erger, naar andere vrouwen. Een vrouw ruikt dat als er een andere vrouw rond de nek van haar man heeft gehangen.
Schatje, kom mij pas halen als je fris gewassen bent. Niet zoals de vorige keer. Dat wil ik niet meer meemaken. Neem een douche, scheer je en doe wat aftershave op. Maar ook weer niet teveel, want jij durft daar soms nogal mee overdrijven.
En trek alsjeblieft ook een proper hemd aan. Want, ik ken dat al, je wast je van kop tot teen en dan doe je weer het hemd aan waarin je de vorige nacht hebt staan feesten. En je weet zelf goed genoeg dat er niemand is die zoveel zweet als jij, dus spuit zeker nog wat deodorant onder je oksels. En let er een beetje op dat je hemd bij je broek past. Want soms denk ik dat je kleurenblind bent.
Trouwens, ik moet je nog iets vertellen. Ik ben deze ochtend mijn sleutels bij je thuis vergeten. Ja, mijn sleutels, om in mijn huis binnen te raken, ja, bij jou thuis, ja, waar jij woont. Ik denk dat ik ze op het salontafeltje heb laten liggen. Of op dat kastje in de gang. Ik weet het echt niet meer.
Wat moet ik nu doen? Schatje, je moet me helpen. Hoe ga ik anders bij mij thuis, bij mij thuis, ja, binnenraken? En als ik niet binnenraak, kan ik niet opruimen. Dat zou een ramp zijn, een regelrechte ramp. Je kent mijn moeder, je weet hoe ze is.
Kan je anders vanavond toch al tot bij mij komen? Naar mij thuis, ja. Of nee, nog beter, kan je mij niet gewoon komen oppikken aan het station? Ik ben er om een uur of zeven. Ja, en als de trein vertraging heeft, moet je maar een beetje wachten. Alsjeblieft zeg, schatje, waar maak jij nu allemaal problemen van?

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in proza. Bookmark de permalink .

Een reactie op 443. Sowieso niet schatje

  1. Aline zegt:

    Haha, misschien nog beter zonder de context 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s