megadood

mijn oma is dood. mijn opa is dood. de luizen
in mijn haar zijn dood. geweldig. mega-, megafantastisch,
de luizen zijn dood. gedaan met die jeuk in mijn haar. maar
stiekem vond ik die jeuk wel leuk. waar ik ook was, ik had
gezelschap. want ook mijn andere oma is dood. en ook
mijn andere opa is dood, de opa die zei: de koning is dood!
leve de koning! het was echt een krankzinnige opa, het bestaat
niet dat iemand tegelijkertijd mors-, morsdood en spring-,
springlevend is. en toch, toch voel ik soms nog iets bewegen
op mijn hoofd. en dan woelt mama door mijn haar en dan zegt
mama dat het mijn verbeelding is en: ‘stel je niet zo aan, kleur
nog wat’. en op die momenten, echt, op die momenten moet
mijn mama dood. boem, patat, gedaan.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s