Handschoenen

Je houdt halt voor een verkeerslicht dat net op rood springt als je aan komt fietsen. Voor het eerst dit najaar bijt de koude in je vingers. Waar heb je ook alweer je handschoenen gelaten? Sinds de lente heb je ze niet meer gezien. Ze zullen wel ergens achteraan in de kleerkast zijn beland. Je zal ze pas zoeken als je na je fietstocht een keer of vijf met de grootste moeite je fiets op slot hebt gedaan. Pas als je ze vindt, zal je de gaten in je handschoenen herinneren. Ook deze winter zal je er geen nieuwe kopen.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s