Mosterd

‘Goedenavond,’ zegt Marloes. Als ze naar een bokaal mosterd grijpt, ziet ze haar verspreking in. ‘Goedemorgen,’ zegt ze. ‘Het voelt al wel een beetje als avond,’ zeg je. Marloes knikt. ‘Dat komt door de winter. Dan wil je toch alleen maar slapen? Ook als ik allang wakker ben, geniet ik ervan om in bed te liggen.’ Marloes ratelt en ratelt maar door terwijl ze product na product scant. ‘Ik zou er zo weer in kunnen kruipen,’ besluit ze en ze kijkt je recht in de ogen. Je vraagt je af of je het als een uitnodiging tot iets moet zien.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s