Nachtlampje

Je ploft op bed. Nu pas merk je hoe gigantisch het is. Je nestelt je niet in het midden, maar aan de rechterrand, zoals thuis, zodat je nog aan het nachtlampje kan. Het boek waaraan je in de badkamer begon, klap je weer open daar waar de bladwijzer zit. Je moet lezen, wil je slapen. En je wil slapen. Je bent doodop. Je verslindt bladzijde na bladzijde. Langzaam zak je weg. Tot je ogen als vanzelf toe vallen. Het boek dondert op de grond. Morgenochtend zal je moeten zoeken waar je in het verhaal gebleven was. Het nachtlampje blijft branden.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s