Journaal

Je vrouw speelt gitaar voor de televisie. ‘Het is zeven uur, zullen we naar het journaal kijken?’ vraag je. ‘Ssst,’ doet ze zonder met spelen op te houden. Zuchtend plof je in de zetel. ‘Zucht zo niet,’ zegt ze. ‘Zie, nu weet ik niet meer waar ik was.’ Ze haalt haar linkerhand van de hals van haar gitaar. Even denk je dat ze naast je zal komen zitten, je grijpt al naar de afstandsbediening. Dan begint ze gewoon van voren af aan. Je herkent het melodietje. Ze oefent het tot vervelens toe. Maar het journaal, dat is elke avond anders.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Een reactie op Journaal

  1. Anna zegt:

    Nou, het journaal is anders ook dikwijls en veel van hetzelfde hoor! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s