Krachttermen

‘Het is altijd hetzelfde. Bol het maar af.’ Aan het bushokje zorgt een stampvoetende jonge vrouw met sluik haar dat dringend gewassen moet worden voor wat animo. Je verwacht dat ze elk moment het mobieltje waarin ze staat te schreeuwen wegslingert of in het dichtstbijzijnde rioolputje dumpt. Tot je grote teleurstelling gooit ze het toestel na een handvol krachttermen gewoon in haar handtas. Meteen weerklinkt een beltoon. Ze diept het toestel weer op, schakelt het uit en stopt het weer weg. Als de jonge vrouw je opmerkt, ligt er een grote grijns op je gezicht. Ze kijkt giftig terug.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s