Speld

Je ziet iets met een rok. Je moet er achteraan. Je stampt wat harder op de pedalen. Als je tot op een meter of tien genaderd bent, pas je je tempo aan. Kwestie van die linkerkuit eens grondig te bestuderen. En die rechterkuit. En die linkerkuit. En die rechterkuit. En waarom zit er in dat lange, donkerbruine haar een zwarte speld? Die hangt daar maar wat te hangen. Je fietst weer wat sneller. Zodra je zo ongeveer op gelijke hoogte bent, steek je je rechterarm uit. Je mist de speld op een haar na. Rokken, ze doen wat met je.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s