zandloper

zandloper

als een jakhals die zijn prooi wil verschalken,
plant hij zijn lichte trend in het zand. hij jaagt
de einder na. dagenlang blijft die een eendere

woestenij alsof hij al die tijd alleen maar
in ijltempo ter plaatse heeft getrappeld, zweet
zonder reden bij beken aan zijn voeten stond

elke pas neemt hem op de korrel, weegt meer
dan de vorige. toch bijt hij zich vast, bewijst
hij: er is geen grens aan wat een mens kan.

Dit gedicht schreef ik voor Ronny de Cocker uit de Gentse deelgemeente Sint-Denijs-Westrem. Over een paar maanden neemt hij deel aan Marathon des Sables ten voordele van Nema, Vlaamse Vereniging Neuromusculaire Aandoeningen.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s