Hindernissenparcours

Een nageslacht, geen denken aan. Voor je het goed en wel beseft leg je met je eigen vlees en bloed een hindernissenparcours in een binnenspeeltuin af, lig je in een ballenbad te kronkelen alsof je een kind bent die zijn motoriek nog niet helemaal onder controle heeft tot dusdanig groot jolijt van je eigen vlees en bloed dat je er zelf nog plezier in krijgt ook. Voor je het goed en wel beseft doet andermans vlees en bloed haar mond voor je open, beweegt een tand heen en weer met de trotse mededeling: ‘Het is al de achtste die losstaat.’

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s