Thee

‘Je bent getrouwd,’ zegt ze. Ze kijkt naar het ding rond je linkerringvinger. ‘Ja,’ zeg je, ‘met het leven.’ Ze toont een voorzichtig glimlachje. Dan nipt ze van haar groene thee. ‘Dat is gezond voor je lichaam,’ had ze daarover gezegd. Dus had jij ook maar groene thee besteld. Ze moest maar eens op je gebruikelijke koffie afknappen. Met de sierlijkste vingers die je ooit hebt gezien, scheurt ze de verpakking rond haar koekje los. Jij laat het jouwe liggen. Te hongerig wil je ook niet overkomen. Je kijkt haar aan. Je probeert te vatten hoe onaards mooi ze is.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s