Kroost

Je sliep. Je lag wakker. Je sliep. Je kent geen rust. Je hinkt tegen diverse deadlines aan. Je negeert die deadlines categoriek. Je kroost ligt in een ziekenhuisbed. Je kent geen rust tot je kroost weer thuis krijsend aan je broekspijpen hangt. Je ijsbeert wat door je huis. Je breekt zowat een been als je met je blote voeten op een autootje van je kroost trapt. Je vloekt. Je ziet een voor een kwart gevulde fles wijn op het aanrecht staan. Je vraagt jezelf af of het te vroeg is om te drinken. Je weigert naar de klok te kijken.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s