Lichaam

Door een brede opening tussen de twee van het plafond tot de vloer hangende gordijnen kruipt de ochtend de kamer in. De kamer herken je niet. Daar lig je dan, in het zoveelste bed. Je draait je van de ene op de andere zij en botst op een lichaam. Aan wie behoort dat lichaam toe? Alvast aan iemand die het vertikt de gordijnen volledig te sluiten. Maar aan wie nog meer? Je hebt geen flauw benul. Je weet niet of je je dicht tegen het lichaam aan moet drukken of dat je snel en stil in je kleren moet schieten.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s