Engeland

Het vroor zo hard dat je naar Engeland kon wandelen. Dus stopte je een rugzak vol proviand, trok winterlaarzen en de warmste kleren aan en ging naar Londen. Dat was nog een heel eind. Onderweg kwam je schepen tegen die omgeven waren door ijs. Mannen en vrouwen bogen zich over de reling. Je zwaaide, omsloot je mond met je handen en riep: ‘Wie gaat er mee naar Londen?’ Iemand riep: ‘Een kapitein verlaat zijn schip niet.’ Toen je na vele dagen eindelijk in Londen aankwam, begon het te dooien. Je moest wel blijven. Want terugzwemmen, daar begon je niet aan.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s