Valentijn

‘Ach, het feest van de liefde,’ zucht de kranige drieëntachtig jaar oude vrouw die zich vijf minuten geleden op de barkruk naast de jouwe hees. ‘Ooit kocht ik in het dorp parfum voor mijn man. Of het verpakt moest worden? Natuurlijk, zei ik, het is voor Valentijn. Kenden ze niet. In die tijd waren je ouders er zelfs nog niet. Maar nu? Sinds het zo’n gedoe is, doe ik er niet meer aan mee. En mijn man is dood. Dat scheelt. Drinkt u er eentje van me?’ Deze drieëntachtigjarige vrouw bevalt je. Was je maar een paar decennia eerder geboren.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s