School

Je gaat een schoolpoort door. Je wandelt een speelplaats op. Je hoort een schoolbel. Meteen verstilt het gekakel. Rende zo-even iedereen nog kriskras door elkaar, staat iedereen nu braaf op een stip. Ook het jongetje dat steeds de muts van het hoofd trok van het enige meisje dat je hier kent. Zij staat op de muizenstip voor je. Het enige meisje dat je hier kent is geen al te mooi meisje. Je hebt hier al heel wat mooiere meisjes gezien. Zoals de kleuterjuf die je nu volgt. Je beseft dat je vanaf vandaag het spelen meer en meer zal verleren.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s