Schoenen

Je nieuwe schoenen zijn de prachtigste schoenen ooit. Je trekt de voordeur achter je dicht en begroet de buurman. Hij groet niet terug. Moet hij weten, met zijn aartslelijke pantoffels. Je wandelt naar de bushalte, vijfhonderd meter verder. Wat stappen die schoenen uitstekend. Het interesseert de barbaren die zich langs je haasten niet. De buschauffeur kijkt nauwelijks naar je abonnement, wat zou hij iets zeggen over je schoenen. Je wurmt je naar achteren in de overvolle bus. Een boerenpummel plant zijn schoen op de jouwe. ‘Stuk onbenul,’ foeter je. Je trapt keihard tegen zijn schenen. Dat zal ze allemaal leren.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s