Bijbelpapier

Was je maar stevig karton, een doos stevig karton waarop gedrukt stond: ‘Opgepast. Breekbaar.’ Maar je bent geen karton en vrolijk glitterende geschenkverpakking ben je al helemaal niet. Je was altijd al bijbelpapier. Bijbelpapier dat o zo gemakkelijk scheurt. En je scheurt. Midden in de stad. Niet tot confetti, niet tot slingers. Je scheurt tot betekenisloze snippers die meteen, al is het windstil, alle kanten opvliegen. Je botst tegen muren. Je verdwijnt in rioolputjes. Je raakt verdwaald. Daar lig je dan. Tot een onbekende hand elke snipper weer bij elkaar zoekt. Tot een onbekende stem zegt: ‘Ik ben de lijm.’

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s