Bol

Het leven was eenvoudiger toen de wereld nog een wereld was waar je af kon vallen. Sinds de aarde een bol is, raak je niet eens het huis uit. Je draagt loden schoenen. Het lijkt alsof je die draagt. Blootsvoets sleep je jezelf naar de voordeur, maar het ontbreekt je aan moed die te openen. Dus probeer je de achterdeur. Vergeefs. Van de achterdeur gaat het weer naar de voordeur. En zo loop je de hele dag met je loden schoenen tussen twee deuren. ’s Avonds ben je zo uitgeput dat het voelt alsof je de hele wereldbol bent rondgestapt.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s