Gewoel

Het is half vier. Je hebt jezelf weer eens wakker gewoeld. Een naderende auto doorbreekt de stilte. Het duurt niet lang vooraleer het licht uit de koplampen over het plafond kruipt. Je probeert je in te beelden wie er aan het stuur zit. Man of vrouw? Man, denk je, beetje te dik. Waar rijdt hij op deze woensdagnacht naartoe? Zijn moeder ligt op sterven. Binnen de kortste keren baadt de kamer weer in het schemerduister. Het motorgeluid sterft weg. Tot je alleen nog je eigen vervelende gewoel hoort. De nakende dood van de man zijn moeder laat je niet los.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s