Velletje

Je hebt nog nooit iemand het velletje van champignons zien pellen omdat zo’n velletje er simpelweg niet is, maar zij staat het toch maar mooi te doen. ‘Je kan ze toch net zo goed gewoon borstelen,’ zeg je en uit een keukenlade haal je het kwastje waarmee jij altijd de champignons schoonmaakt. Niet dat er nog veel zand hangt aan degene die je in de supermarkt koopt. ‘Borstelen,’ herhaalt ze smalend. ‘Wil jij dood? Het velletje moet eraf.’ ‘Wat is dat nu voor onzin,’ zeg je, ‘champignons hebben helemaal geen velletje.’ ‘Sinds wanneer is meneer de grote champignonkenner?’ vraagt ze.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s