Huurcontract

‘De vorige bewoners waren erg bang,’ zegt de verhuurder als je handtekening al onder het huurcontract staat. Je glimlacht fijntjes. De verhuurder, een man van midden veertig met gemillimeterd haar, een foute pornosnor en schrikbarend veel tatoeages, staat op, grist zijn exemplaar van het contract mee en doet geen moeite je de hand te schudden voordat hij de deur achter zich dichttrekt. De deur die voortaan jouw deur is, doe je maar snel op slot. ‘Niks mis met deze gemeubelde studio,’ denk je. Je bekijkt opnieuw het contract. Daar staat het, artikel veertien, geen huisdieren. Die waakhond mag je vergeten.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s