ritueel

ooit stop je het eigen bloed in bed, krokodil
hier, hondje daar. en lig nu maar, luister goed, tijd
voor een verhaaltje. vanavond over schoenveters
en hoe die stelselmatig de wereld overnamen.
het vertrouwde ritueel.

tot je ’s anderendaags het kind met blote
billen vindt, angstvallig naar de beddenlakens
tast en verschonend mompelt naar niemand
in het bijzonder: ik wou weten of het al kon.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s