perfect

hoe perfect mag ik je noemen?

doe je ogen nog eens blozen,
leg je lach breed om mijn mond.

week het zachtste in mij los.

dat lieve litteken op je buik
liet me de begeerte pas begrijpen.

ik weet het nu heel zeker,

hoe perfect ik je ook zal noemen,
zoveel perfecter nog ben jij.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s