Toeristenbootje

Een bankje langs het water. Telkens er een toeristenbootje passeert, wijst de gids naar één van de gebouwen aan de overkant. Je hebt geen oor voor het historische weetje dat volgt. Haar ogen nemen je volledig in beslag. ‘Als ik verdrink,’ zeg je, ‘zal het niet in de Leie zijn.’ Ze glimlacht. ‘Nu niet van onderwerp veranderen,’ zegt ze. ‘We hadden het over je slapeloosheid. Ik wil niet dat je slecht slaapt. Hoe beter je nachten, hoe meer je van mij kan dromen.’ ‘Honderd jaar lijkt me behoorlijk lang,’ zeg je, ‘twee volle weken, daarmee zou ik al geschiedenis schrijven.’

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s