gewicht

alle haarspeldbochten ter wereld
vervloeken wij. wij slepen onszelf
moeizaam van berg naar dal. verte

torsen wij op de schouders. meer
en meer trekt onze ruggengraat
krom. onze ademhaling loopt op

ons vooruit. een andere horizon
verwacht ons weer. hoelang nog
dragen wij het gewicht van gemis.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s