Wild

Jij bent het wildste dier in een groot bos. Als ochtendritueel duik je in het meer dat midden in dat grote bos verscholen ligt. Je zwemt wat. Je drijft wat. Je watertrappelt wat. De rest van de dag ren je van boom naar boom om het water van je af te schudden. Eerst zijn je schouders, dan je billen, dan je borsten droog. Je haren doen er het langst over. Pas bij valavond is de laatste druppel van het meer eruit verdwenen. Pas dan kom je enigszins tot rust. Hoe je ook schudt, gedachten raak je niet zo snel kwijt.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s