halve eeuw

nog om en bij de halve eeuw en wat
moeten wij met al die jaren? vragen.
ons niet beklagen. ontegensprekelijk

komen er kwaaltjes, leggen rimpels
een laagje over onze blinde adoratie,
vergeten wij welk geheim wij dragen.

wij willen dezelfde ochtend. een van
ons strooit kruimels tussen de lakens,
een van ons mag langzaam ontwaken.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s