onderweg

samen pink in pink langs de vloedlijn
kuieren. luisteren naar het gedempte
geneurie van de golven. er geen halve

seconde bij stilstaan dat de wetten der
romantiek vereisen dat wij ons pas bij
zonsondergang neervlijen. staat de zon

het hoogst, wijzen wij naar de horizon.
daar zijn wij naar onderweg. wij weten
waar het einde van de wereld wacht.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s