het meervoud

nu de dag nauwelijks nacht duldt,
daagt het mij: niets verschiet. helderder
dan dit wordt het niet, het blauw

van je jurk, de diepte van je pupil,
elke moedervlek. ik zie in
jou zoveel waarvoor ik
woorden wik.

jij bent het meervoud van alles.
jij bent het meervoud.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s