korrel

je sleept tonnen zandkorrels het binnenland in.
hoe je ook schopt, bij elke stap zijn het er alleen
maar meer. een zandkorrel is de korrel in haar

stem die zich alsmaar dieper in je oren haakt.
je binnenste zegt wat zij niet zegt. het echoot
na. je voelt exact waar ze haar klemtonen legt,

hoelang ze zwijgt tussen twee zinnen. zolang
ze een zee woorden over je heen stort, kom je
zelfs geen kwartcentimeter bij haar vandaan.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s