hand

glipt een hand
in een hand,
glooit de hand
lang na.

de hand roert
rond in het hoofd.

het hoofd
verbaast zich:

hoe vanzelfsprekend.
alsof de hand nooit
een andere hand zag.

het hoofd vervloekt
het terugschrikken
van de hand.

het hoofd beseft:

er is meer
dan de hand.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s