armen

armen zijn lastige attributen. wat moeten wij
ermee? langs het lijf, voor de borst, achter de
rug. het geeft ons zelden de gepaste houding.

onbeholpen dralen wij naast alle anderen op
de planken. wij willen ons vastklampen, maar
hebben allang geen houvast meer aan elkaar.

onze armen slaan wij alleen om onszelf heen.
de regie raakten wij kwijt. futloos acteren wij
ons de dag door. hoe spelen wij het toch klaar?

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s