Weg

Een lange weg langs de rivier. Voet voor voet leg je die af. Eerst hou je je koest in een groepje. Tot je jezelf losscheurt en je eigen tempo zoekt. Het grootste deel van de lange weg loop je in je eentje. De ene na de andere loper snel je voorbij. Soms wordt die loper door een fietser vergezeld. Naast jouw fietst niemand. Niet echt. En toch fietst zij naast jou. Zij stuwt je vooruit. Zij zorgt ervoor dat pijn je benen niet vindt. Zij maakt grapjes zodat je met een grote glimlach het einde van de lange weg bereikt.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s