Tram

De zenuwinzinking nabij. Het staat niet op je voorhoofd. Misschien verraden je ogen iets. Je ontwijkt vakkundig iedereens blik. Je leunt tegen het raam. Zodra iemand in de tram naast je komt zitten, veins je een onmetelijke interesse in vuilnisbakken, duiven en lichtreclame. Je bent niet in de stemming om met wie dan ook over wat dan ook te praten. Wat doe je dan in de tram? Waarom lig je niet in bed? Waar ga je ook alweer naartoe? Naar nergens, dat is het hele punt. Beweging helpt om het ellendige geknetter in je zenuwbanen enigszins in bedwang te houden.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s