Waarheid

Het is altijd weer wachten tot ze zegt: ‘Wat ben je lelijk.’ Tot ze zegt: ‘Het is waar, in het begin heb ik je mooi genoemd, maar ik wilde aardig zijn.’ Tot ze zegt: ‘Ik wou je horen zeggen hoe eindeloos mooi ik ben.’ En je hebt haar eindeloos mooi genoemd. En het was de waarheid. En het is dat nog steeds. En het zal de waarheid blijven. Al weet je dat het leven niks is zonder leugens. Al weet je dat ze misschien morgen al zegt: ‘Wat ben je lelijk.’ Wat de waarheid was, is en altijd zal blijven.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s