Broodmes

School, daar heb je geen zin in. Het ontbijt rek je zolang mogelijk. ‘Eet je boterhammen op,’ zegt de armoezaaier. Jij vindt het interessanter om het broodmes op je wijsvinger te laten balanceren. ‘Speel niet met dat mes,’ zegt de armoezaaier. Als je het nu eens naar haar gooit, hoe levensgevaarlijk verwond je haar dan? ‘Moet ik uit mijn vel springen?’ vraagt de armoezaaier. Dat lijkt je geen al te gek idee. ‘Als je zo nog lang verder doet, dan ontplof ik,’ zegt de armoezaaier. ‘Boem,’ zeg je. Het is de eerste keer dat je de armoezaaier zo ziet schaterlachen.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s