schouders, lippen, handen

men kent jou daar. door en door. en dat is goed.
je hoofd op schouders, je lippen op lippen, je hand.
het is zo. het ligt vast. het spreekt voor zich. maar,
overal ter wereld zijn er wegen. overal ben je thuis
en ontheemd. overal schouders, lippen, handen.
de lach op al je gezichten. het hoofd dat leegloopt
als het je zwaar te moede. je smeekt om schouders,
lippen, handen om op terug te vallen. zo blijf je
overeind. leer jou jezelf kennen. vreemd ben je niet.
tot nu. nu je hoofd op schouders, je lippen op lippen,
je hand. men kent jou hier nu net zo goed.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s