volgestouwd

daar sta je voor, het volgestouwde huis
leeghalen, verdelen wat jij, wat een ander,
wat geen hond hebben wil. er is geen beginnen
aan. denk dit alles maar eens weg, stel vreemden
in de plaats, hoe ze in deze kamers in de liefde
bedreven raken, wegwerpherinneringen zich
stapelen. waar haalt men het toch allemaal
vandaan, waar moet men ermee naartoe.
de badkamerspiegel blijft achter. jij bent
het niet, jij bent het nooit geweest.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s