wolken

wat wisten wij van wolken toen
wij boven alle wind en regen stonden.

onder ons mochten ze zich ophopen,
wit en grijs en zwart voor hemellichamen
schuiven, ons konden ze geen licht ontnemen.

in de stratosfeer zou de bliksem ons
niet treffen, ons niet van zo’n wolk donderen.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s