lucifer

lucifer ligt onder twee vuren. stampt hij blootvoets
het ene vuur uit, kietelt het andere aan zijn tenen.
haalt hij diep adem om het andere uit te blazen,
laait het ene metershoog op. zo dansen de vuren
behaagziek om hem heen, slokken hem geheel op
zodat het onduidelijk wordt wat het ene, wat het
andere vuur is. lucifer warmt en verbrandt zich,
wil liever niet tot as vergaan, vliegt op en waait
nergens in het bijzonder heen, verlangt de hemel.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s