oog in oog

ik stond oog in oog met mezelf. hij droeg dezelfde achternaam, sloeg me
neer met feiten. alsof hij geen koud water maar ijspegels in mijn gezicht
plensde. de nacht wilde niet van me af vallen. ik dacht terug aan dingen
die het daglicht schuwen. er is zoveel dat ik mezelf nooit had zien doen.
de dingen gebeuren en sommige dingen gaan simpelweg naar de kloten.
er zit een zwart-witfilmpersonage in mij dat bijzonder weinig grijs kent.
ik heb mijn hart gehoord alsof het in mijn eigen keel zat. iets klopt er niet.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s