Kreeftenrestaurant

‘Het is die muur tussen ons,’ zegt Yuna. Waar heeft ze over? De enige muren die je ziet, zijn die van het kreeftenrestaurant. Of hebben kaboutertjes er snel eentje onder tafel gemetseld? Om je jezelf ervan te vergewissen, zwaai je je rechterbeen vooruit. ‘Au,’ zegt ze als je schoen tegen haar panty crasht. ‘Door wat te schoppen, krijg je hem niet weg. Ik bedoel het spreekwoordelijk. Hij is er, maar hij is er ook weer niet.’ Je houdt er niet van als ze in raadsels spreekt. Je wenkt de ober. ‘Mijn vrouw,’ zeg je, ‘wil nog koffie. Ja toch, schat?’

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s