lappenpop

door berg en dal draag ik je, als een loden lappenpop
hang je in mijn armen. moe van al dat stappen. de modder
schop je van je schoenen op mijn zondagse broek. je maant
me tot snelheid aan. lopen. lopen. lopen. het gaat jou vaak
te traag. ik kan het hebben omdat jouw glimlach elke last
lichter maakt. en omdat er wasmiddel bestaat.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s