de druppel

ziehier, de druppel.
in de druppel balt ons bestaan zich samen.

dan hangt hij hoog, dan laag in de lucht
de zwaartekracht te jennen.

het is moeilijk te zien wat er in de druppel omgaat,
ook als we hem met loep of lantaarn benaderen.

we moeten ons er met een list toegang toe verschaffen,
wat kantelde rechttrekken, elke vrije val stuiten.

raakt de druppel de rand van een emmer,
spatten we verscheidene kanten op.

Dit stadsgedicht las ik voor in het Vredeshuis op de opening van Belmundo, jaarlijks activiteitenfestival rond internationale solidariteit, in 2016 met als thema z/onder water verhalen. 

Over davidtroch

man van het woord
Dit bericht werd geplaatst in gedicht, stadsdichter Gent. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s