het gebruikelijke

het gebruikelijke bengelt in de lucht, ongrijpbaar
boven onze hoofden, daalt langzaam uit de hemel
aan een ragfijn touwtje naar beneden. geen geduld,
wel nagelbijten voorkomt dat we als gek beginnen
springen. en maar hopen dat niemand anders het
gebruikelijke voor onze neus weggraait. eens op
ooghoogte hoeven we er maar naar te happen,
er op te kauwen, het met smaak door te slikken.

Over davidtroch

man van het woord
Dit bericht werd geplaatst in gedicht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s