Rioolputjes

Je bent elf en nog steeds bang dat als je niet goed oplet je zomaar in een rioolputje verdwijnt. In Kuttekoven krioelt het godzijdank niet van de rioolputjes. Maar, daar loop je nu niet rond, je bent op schoolreis. Op een plek die uitsluitend uit rioolputjes lijkt te bestaan. Natuurlijk was de buschauffeur zo slim naast zo’n putje te parkeren. Met ingehouden adem sprong je uit de bus. Je kwam slecht neer en verzwikte je enkel. Helemaal achteraan de groep hink je zo dicht mogelijk langs de huizen. Elke keer je de straat moet oversteken, breekt het angstzweet je uit.

Advertenties

Over davidtroch

man van het woord | meneertje literatuur bij WISPER | Gents stadsdichter op rust
Dit bericht werd geplaatst in Honderduit, proza. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s